Humor Art

Historia Breakdance

Historia breakdance. Breakdance znana również jako breaking, b-girling lub b-boying, to styl tańca ulicznego, który ewoluował jako część ruchu hip-hopowego, który powstał wśród młodych Afroamerykanów i Ameryki Łacińskiej w South Bronx w Nowym Jorku na początku lat 70. Jest to prawdopodobnie najbardziej znany ze wszystkich stylów tańca hip hop. Breakdancer jest również znany jako breaker i B-boy.

Taniec Breakdance na ulicach Nowego Jorku

Od ulicy do tańca. Breaking narodził się, gdy DJ-e z rogu ulicy (w legendzie to DJ Kool Herc, który pierwszy) byli w stanie rozbić sekcje (lub „breaks”) nagrań tanecznych i połączyć je ze sobą, lub zapętlić bez żadnych elementów piosenki . Zapewniło to surową bazę rytmiczną do improwizacji i dalszego miksowania, a także pozwoliło tancerzom pokazać swoje umiejętności podczas przerwy. Breakdance ma wiele wpływów, nie ma tradycji w breakdance, tancerze wybierali elementy z innych tańców i sportów, w tym między innymi gimnastykę, Capoeira, Lindy Hop, disco itp.Popularne spekulacje z początku lat 80. sugerują, że breakdance, w jego zorganizowanej formie, jaką dziś widzimy, zaczął się jako metoda rywalizacji gangów getta, do mediacji i rozstrzygania sporów terytorialnych. Później to dzięki wysoce energetycznym występom legendarnego funkowego – Jamesa Browna – i szybkiemu rozwojowi zespołów tanecznych, takich jak Rock Steady Crew z Nowego Jorku, konkurencyjny rytuał wojny gangów przekształcił się w fenomen popkultury, przyjmujący masowe media. Imprezy, kluby dyskotekowe, pokazy talentów i inne imprezy publiczne stały się typowymi miejscami dla tancerzy-tancerek, w tym członków gangu, dla których taniec stanowił pozytywne odgrodzenie od zagrożeń życia w mieście.
Choć jego intensywna popularność ostatecznie zanikła w latach 80. XX wieku, breakdance nadal jest zjawiskiem mainstreamowym, utrzymującym ekspozycję poprzez często komiczne portrety w reklamach, filmach i mediach. Breakdance pozostaje przyjemną rozrywką dla entuzjastów, a dla niektórych jest poważnym tańcem, w którym odbywają się coroczne wystawy i zawody na wszystkich poziomach.

Turniej Red Bull Breakdance

Od samego początku breakdance stanowi konstruktywną alternatywę kultury młodzieżowej. Dzisiaj kultura breakdance jest niezwykłą dyscypliną, pomiędzy tancerzami sportowcami. Ponieważ akceptacja i zaangażowanie, koncentrują się na umiejętnościach tanecznych. Kultura breakdance jest wolna od dyskryminacji rasowej, płci i wieku. Jest akceptowana na całym świecie.

B-girl

Jak podkreśla cytat „break to the beat”, muzyka jest podstawowym składnikiem breakdancingu. Oryginalne piosenki, które spopularyzowały formę taneczną, zapożyczane są od progresywnych gatunków jazzu, soul, funk, electro lub electro funk, disco i R&B. (lata 70. i 80. XX wieku). Najczęstszą cechą muzyki breakdance są przerwy lub kompilacje utworzone z próbek pobranych z różnych utworów, które są następnie zapętlane i łączone przez DJ-a. Tempo zazwyczaj waha się między 110 a 135 uderzeń na minutę, a szesnaste i ćwierć uderzenia są wzorowane na uderzeniach. Historia przypisuje Koolowi DJowi Hercowi wymyślenie tej koncepcji, zwanej później breakbeat.
Wybór muzyki nie ogranicza się do hip-hopu, o ile spełnione są warunki tempa i rytmu. Można go łatwo dostosować do różnych gatunków muzycznych (często za pomocą remiksowania). Na światowych konkursach pojawiły się nieoczekiwane postępy i zastosowania mocno europejskiej elektroniki, a nawet opery.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.